Chlorose is een tegenwoordig niet meer voorkomende aandoening die jonge vrouwen trof. De diagnose werd vooral gesteld in de tweede helft van de 19e eeuw. Waar de benaming (die in de 17e eeuw ontstond) vandaan komt is nooit opgehelderd. Een niet onomstreden symptoom betrof een groenachtige tint van de huid. Een mogelijkheid is dat men jonge, "groene" vrouwen bedoelde, in plaats van hun huidskleur.
De aandoening werd onder andere beschreven door de Nederlandse arts Van den Bergh. Daarnaast stipte de eerste Nederlandse vrouwelijke gynaecoloog, Catharine van Tussenbroek, in 1898 aan dat slechte vooruitzichten in het maatschappelijk leven weleens een factor van betekenis kon zijn voor het ontstaan van deze ziekte. In tegenstelling tot nu waren in de toenmalige samenleving rangen en standen aanzienlijk belangrijker.